Vandaag om 11.00 werd onder grote belangstelling afscheid genomen van Wiel Bastiaans. Zijn vrouw Marie Jose en de kinderen Stefanie en Suzanne en natuurlijk de kleinkinderen hadden zich alle moeite gedaan voor een zeer waardig afscheid. Hierbij speelde de belgische voorgangster een geweldige rol. Op een emotionele, waardige toon nam zij ons mee door het leven van Wiel. Zijn jeugd in het dorp, het werken bij de Nora, het verenigingsleven, de harmonie en de duivenclub passeerden de revue. Het karakter van Wiel kwam ook ter sprake : hij kon goed de karakters lezen, was niet snel tevreden en ging in zijn jeugd al een eigen weg ( geen kerkelijk vormsel) Hij was erg trots op zijn familie kinderen en kleinkinderen. Ook kon hij genieten van de prachtige stem van Marie Jose. ( dat is mijn vrouw die daar zingt) Het was voor mij persoonlijk een zeer emotioneel afscheid waar ik op een bijzondere manier het leven van Wiel weer zag passeren. Het geheel werd afgesloten met een mooie koffietafel. Hier werden onder de duivenmelkers nog oude verhalen opgehaald. Prachtig toch. Het was een prachtig afscheid op een tropische dag. Marie-Jose, Stefanie en Suzanne veel sterkte gewenst. Koester de mooie momenten.
