In het GRUELES kerstnummer stond een hele mooie bijdrage over Eddy Bouchoms. Landmeter, bieleman, stratemaker, heer tot in de puntjes verzorgd. En bovendien DUIVENLIEFHEBBER. Als jonge liefhebber zoek je altijd naar voorbeelden. Mensen die positief zijn en je willen helpen. Advies geven. Eddy was van deze categorie. Pa kon het ook goed met hem vinden. In de wintermaanden was hij een graag geziene gast bij de duivententoonstellingen. Hij had een mening en je kon iets van hem leren. Vaak was hij ook te zien bij De Schieper cafe de Zwaluw. Toen Pa in 1972 KONING VAN DE SCHUTTERIJ werd. Ging hij bij ons op de zolder de vlag ophangen. Hij genoot er zichtbaar van. In dat zelfde jaar bracht hij een duif terug naar de rijksweg. Het was een weduwnaar die bij hem was binnen gelopen achter een duivin aan. Het was de GEHAMERDE. Een paar weken later wist deze duif de 1e PROV. te winnen op de wedvlucht BEAUNE.
In het artikel van Grueles stond een leuke anekdote. Eddy won op de tentoonstelling van de Hirondelle (bie Ternet) de 1e prijs. Voeger Hermans vroeg aan Eddy wat zo een duif waard was ? Eddy zei : 1000 gulden. Hermans pakte zijn beurs en haalde 10 briefjes van 100 eruit. Alle liefhebbers stonden verbaasd te kijken. Later in de middag kwam Hermans de duif terug brengen en Eddy gaf hem de 1000 gulden weer.
Pa ging met 4 liefhebbers waaronder Theofiel Goessens naar de lossing kijken in Baraque Fraiture. Dit ligt in de Ardennen. Convayeur Waelen gaf het lossingssein. Aan een kant van de wagen alle duiven mooi vertrokken. Maar aan de andere kant vloog de helft de dennen bossen in. Pa en de andere liefhebbers gingen de duiven tussen de bomen weg jagen. Ze hadden verschillende jonge duiven in hun handen gehad. Waaronder die van Eddy ( ze waren gestempeld) Terug in Gronsveld naar het lokaal van de Hirondelle. Eddy maakte op die vlucht GEEN prijs.
Eddy legde bij mij op de kampweg de oprit en het terras aan. Het ligt er nog steeds. Zijn duivenprestaties waren ook grandioos met een 15 tal weduwnaars. Op de vitesse en de midfond altijd bij de kopduiven. Op reims sterke NO wind 4 kopprijzen in de eerste 10. Het handelsmerk van Eddy. De sluitingsvlucht ST DIZIER daar was hij bijna onklopbaar. De laatste jaren werd hij meer en meer vergeetachtig. Hij stond vaker om 23.00 bij cafe Kips en dacht dat de duiven ingezet moesten worden. Ook kwam hij toen de kinderen nog klein waren liedjes zingen achter de haag. Dat was zeer aandoenlijk.
Ik heb hele mooie herinneringen aan Eddy. Hij was een fijn mens.
